.

Rob & Esther Leemrijse

Leeftijd: Rob (61), Esther (51)
Lid sinds: 2021
Handicap: Rob: 31 | Esther: 46

Wie De Voortwisch zegt, zegt ook Rob en Esther Leemrijse.

Sinds 2021 zijn ze de trotse eigenaren van de horeca. Ze zijn het kloppende hart van het clubhuis, de vertrouwde gezichten bij binnenkomst. “We willen hier echt een huiskamergevoel creëren. Iedereen is welkom. En dat horen we ook terug, van mensen die hier komen. Gastvrijheid staat voorop.”

“We zouden in mei 2021 echt starten met ons horeca bedrijf, en toen… lockdown. Alles dicht. Daarna weer open, en toen weer dicht,” zegt Rob. Toch weerhield ons dat er niet van om door te zetten – en met succes” Rob voegt er nog aan toe, elke dag blij te zijn met deze keuze.
Op de vraag wat ze nou het grootste verschil vinden tussen oost en west Nederland, komt er direct een antwoord: “rust”
“Het tempo ligt hier lager. In het eerste jaar voelde het zelfs alsof ik elke dag op vakantie was, zegt Rob.”
Dat vakantiegevoel is gebleven, ondanks de drukte die er inmiddels ook bij hoort.

Maar ook buiten het clubhuis zijn ze graag op de golfbaan te vinden. Althans, Rob wat fanatieker dan Esther, zoals ze zelf grinnikend toegeven. En de factor vrije tijd, speelt ze soms een beetje parten.
Voor 2021 had Rob zijn GVB al binnen, Esther in 2021. “Ik was eigenlijk eerst begonnen met lessen,” vertelt Rob. “En op een gegeven moment heb ik Esther overgehaald. Toen gingen we samen lessen volgen – outfitjes erbij, lekker fanatiek.”
Esther lacht: “Nou, vooral hij hoor. Maar uiteindelijk zijn we samen echt enthousiast geworden. Eén keer per maand hebben we nu nog les.”

Wat is jullie meest memorabele ronde die je tot nu toe gelopen hebt?
Rob herinnert zich een moment dat hem altijd bij zal blijven: “Hole 1. Eagle. Echt waar. Ik was helemaal in m’n nopjes.”
Esther, droog: “Ja, dat heb ik geweten. Hij bleef het maar herhalen: Eagle! Eagle! Op een gegeven moment zei ik: nou is het wel goed hoor…”
Rob schiet in de lach: “Ja, zij zat er die dag gewoon iets minder in. Maar ik sloot die ronde ook nog af met een birdie op 9. Dat zijn van die dagen dat alles klopt.”

En welke hole is het moeilijkste of minst leuke?
Voor Esther is het heel duidelijk, “Hole 4. Verschrikkelijk. Die loop ik meestal niet goed”

Wat is jullie favoriete wedstrijdvorm?
Zonder twijfel: de Get-Together. “De Get-Together is gewoon gezellig,” zegt Esther. “Je speelt echt samen, er is weinig wedstrijddruk, en je hebt plezier. Dat maakt het laagdrempelig, zeker voor mensen die net beginnen. En toch speel je fanatiek.”
Rob knikt instemmend: “Het is ook een fijne manier om andere leden te leren kennen.”

Rob sluit af met een prachtige metafoor:
“Voor mij is de club als een klok. Je hebt grote radars en kleine radars. Maar als je er één weghaalt – ook al is ‘ie klein – dan stopt de klok. Zo werkt het ook op De Voortwisch. Iedereen doet ertoe. Van greenkeeper tot vrijwilliger, van starter tot keukenhulp. Alleen samen krijg je die klok aan het tikken.”

Henk Kip

Leeftijd: 67 jaar
Lid sinds: 2003
Handicap: 27.5

Hoe ben jij met golf in aanraking gekomen?
“Als actieve ondernemer werden er via het bedrijfsleven regelmatig golf clinics aangeboden en zo kwam ik regelmatig op een golfbaan te staan. Op een gegeven moment dacht ik, dan moet ik het zelf ook maar eens echt gaan leren.” Samen met zijn zaken maatje uit Enschede haalde hij razendsnel zijn GVB op ’t Sybrook, dat was in 2002. En direct na het behalen van zijn GVB is hij lid geworden in Winterswijk en is hij niet meer weg te denken van onze baan.
Henk is een echte clubman. Hij zat maar liefst 13 jaar in het bestuur, is zeer regelmatig wedstrijdleider en hij speelt een grote rol in het team van de Euregio wedstrijden. Wie in die week op de baan komt, ziet hem van ’s ochtends vroeg tot in de avond in de weer met de aanmeldingen, mails, betalingen en puntentellingen. Alles strak verwerkt in zijn welbekende spreadsheets. Dat is dan het zichtbare deel er gaat nog veel meer aan vooraf.
Voor spelregels, vraag het Henk.

Wat maakt dat jij hier zo precies in bent?
“Het spel moet gewoon eerlijk en zuiver gespeeld worden. Regels zijn er niet voor niets en het maakt het spel er alleen maar beter op”
Hij is dan ook regelmatig bij de Rabbits aanwezig. En dat is extra fijn want de nieuwe leden kunnen rekenen op een rustige en duidelijke uitleg van deze Tiger.
Henk’s stijl: rustig, precies, vriendelijk en altijd bereid om te helpen.

Wat is voor jou het favoriete aspect aan golf?

Zonder twijfel: “Dan is m’n kop gewoon leeg.”
Dat gevoel van stilte in je hoofd, buiten in de natuur, je spel spelen, heerlijk.
De weekenden met een hele groep mannen naar Mallorca elk jaar, daar denkt Henk nog graag aan terug.
“Wat waren dat toffe weekenden zeg, elk jaar samen op pad. Zou mooi zijn als zoiets nog eens georganiseerd wordt. Dat hoeft helemaal niet ver weg te zijn. Gewoon met een leuke groep naar bijvoorbeeld Keulen, hotelletje, lekker eten en een paar dagen golfen”.

Henk geeft aan dat hij geen enkele hole in Winterswijk vervelend vindt, elke hole is een uitdaging. Keer op keer.
Heb jij wel eens een ‘hole in one’ geslagen?
“Jazeker, 2 keer. 1 x in Lochem en in Winterswijk op hole 9”

Hoewel Henk heel wat moois heeft meegemaakt op de baan, gaat er niets boven zijn rol als opa. Hij is al meerdere keren opa geworden, maar onlangs is er weer een klein wondertje bijgekomen. Met trots laat hij mij foto’s zien en ik denk dat we wel kunnen stellen dat golf een toffe sport is, maar er niets gaat boven de eretitel van opa zijn.

Wie De Voortwisch zegt, zegt ook Rob en Esther Leemrijse.

Sinds 2021 zijn ze de trotse eigenaren van de horeca. Ze zijn het kloppende hart van het clubhuis, de vertrouwde gezichten bij binnenkomst. “We willen hier echt een huiskamergevoel creëren. Iedereen is welkom. En dat horen we ook terug, van mensen die hier komen. Gastvrijheid staat voorop.”

“We zouden in mei 2021 echt starten met ons horeca bedrijf, en toen… lockdown. Alles dicht. Daarna weer open, en toen weer dicht,” zegt Rob. Toch weerhield ons dat er niet van om door te zetten – en met succes” Rob voegt er nog aan toe, elke dag blij te zijn met deze keuze.
Op de vraag wat ze nou het grootste verschil vinden tussen oost en west Nederland, komt er direct een antwoord: “rust”
“Het tempo ligt hier lager. In het eerste jaar voelde het zelfs alsof ik elke dag op vakantie was, zegt Rob.”
Dat vakantiegevoel is gebleven, ondanks de drukte die er inmiddels ook bij hoort.

Maar ook buiten het clubhuis zijn ze graag op de golfbaan te vinden. Althans, Rob wat fanatieker dan Esther, zoals ze zelf grinnikend toegeven. En de factor vrije tijd, speelt ze soms een beetje parten.
Voor 2021 had Rob zijn GVB al binnen, Esther in 2021. “Ik was eigenlijk eerst begonnen met lessen,” vertelt Rob. “En op een gegeven moment heb ik Esther overgehaald. Toen gingen we samen lessen volgen – outfitjes erbij, lekker fanatiek.”
Esther lacht: “Nou, vooral hij hoor. Maar uiteindelijk zijn we samen echt enthousiast geworden. Eén keer per maand hebben we nu nog les.”

Wat is jullie meest memorabele ronde die je tot nu toe gelopen hebt?
Rob herinnert zich een moment dat hem altijd bij zal blijven: “Hole 1. Eagle. Echt waar. Ik was helemaal in m’n nopjes.”
Esther, droog: “Ja, dat heb ik geweten. Hij bleef het maar herhalen: Eagle! Eagle! Op een gegeven moment zei ik: nou is het wel goed hoor…”
Rob schiet in de lach: “Ja, zij zat er die dag gewoon iets minder in. Maar ik sloot die ronde ook nog af met een birdie op 9. Dat zijn van die dagen dat alles klopt.”

En welke hole is het moeilijkste of minst leuke?
Voor Esther is het heel duidelijk, “Hole 4. Verschrikkelijk. Die loop ik meestal niet goed”

Wat is jullie favoriete wedstrijdvorm?
Zonder twijfel: de Get-Together. “De Get-Together is gewoon gezellig,” zegt Esther. “Je speelt echt samen, er is weinig wedstrijddruk, en je hebt plezier. Dat maakt het laagdrempelig, zeker voor mensen die net beginnen. En toch speel je fanatiek.”
Rob knikt instemmend: “Het is ook een fijne manier om andere leden te leren kennen.”

Rob sluit af met een prachtige metafoor:
“Voor mij is de club als een klok. Je hebt grote radars en kleine radars. Maar als je er één weghaalt – ook al is ‘ie klein – dan stopt de klok. Zo werkt het ook op De Voortwisch. Iedereen doet ertoe. Van greenkeeper tot vrijwilliger, van starter tot keukenhulp. Alleen samen krijg je die klok aan het tikken.”